مسكين 119 اسمش محمّد على « 1 » ، شرح احوالش در طى اشعار مسجديه نگارش يافته . در مديح سركار شرايع‌مدار قدوة الايام مقتدى الانام - متع اللّه بدوامه الاسلام - اين قصيدهء مصدّر به بهاريه را معروض آورده ، منظور نظر آفتاب اثر جنابش گرديد . و هى هذه قصيده بهار آمد و گشت ، بستان معطّر * گلستان شد از جلوهء گل ، منوّر و زان گشت باد ربيعى زهر سو * درآمد نسيم بهارى ز هر در برافروخت چهره ، برافراخت قامت * به كهسار لاله ، به بستان ، صنوبر زمين مشك‌بيز « 2 » و هوا عنبرآگين * چمن روح‌بخش و هوا روح‌پرور چمان هر طرف سروها همچو طوبى * روان چشمه‌ها هر طرف همچو كوثر ز نكهت ، هوا ، غيرت‌افزاى خلخ * ز رونق زمين ، رشك فرماى كشمر گلستان و بستان و ريحان و نسرين * مصفّا ، مزيّن ، ملوّن ، معطّر غزلخوان و خندان و شادان و رقصان * گل و عندليب و تذرو و صنوبر به طرف چمن ، رشحهء ابر نيسان * چو آب خَضِر ، دلكش و روح‌پرور به هر شاخ آهنگ مرغ خوش‌الحان * چو آواز داود ، جان‌بخش و دلبر نشسته به گلشن ، چنان خسرو گل * كه بر مسند شرع ، سبط پيمبر وحيد جهان ، باقر علم جعفر « 3 » * فريد زمان ، وارث جاه حيدر شهنشاه ملك معالى كه باشد * ز سيف علومش ، دوعالم ، مسخّر در اقليم تقديس و تزهيد ، سلطان * در افلاك تحقيق و تعليم ، محور

--> ( 1 ) - ميرزا محمد على ( 2 ) - مشك‌خيز ( 3 ) - دين احمد